Logo Thing main logo

Ostatnie wpisy

Nota

Namibia: ropa i współczesne praktyki kolonialne  

18.05.2021

Praktyki eksploatacji kontynentu afrykańskiego znane z XIX wieku – okresu imperializmu, zwłaszcza w odniesieniu do Prus, dzisiejszych Niemiec, są jak najbardziej powszechne w czasach współczesnych. Wówczas, „Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia” – dziś Namibia – była okupowana, dominowana i eksploatowana dla celów imperialistycznych[1].W kwietniu 2021 roku kanadyjskie przedsiębiorstwo zajmujące się poszukiwaniem ropy naftowej otrzymało licencję od Namibijskiego Ministerstwa Górnictwa i Energii na eksplorację Basenu Kavango, regionu rozciągającego się w północno-wschodniej części Namibii, a także w północno-zachodniej części Botswany.ReconAfrica, przedsiębiorstwo poszukujące ropę i gaz w Namibii i Botswanie, zawarło kontrakty z rządami tych państw. Zgodnie z informacją na stronie internetowej, inwestycja „może być bodźcem ekonomicznym, służyć do finansowania lokalnych i regionalnych miejsc pracy oraz innych korzyści społeczno-ekonomicznych, takich jak zwiększenie infrastruktury, dostęp do wody pitnej i inwestycje w ochronę środowiska i dzikiej przyrody”[2]. Nic bardziej błędnego.Kolejny region zagrożony to delta Okawango, który jest środowiskiem dla niektórych z najbardziej zagrożonych gatunków na świecie, w tym zagrożonych wyginięciem afrykańskich dzikich psów i gepardów, nosorożców białych oraz czarnych, oraz lwów.Od kwietnia 2021 roku odbywają się w Namibii zakrojone na szeroką skalę protesty obrońców środowiska naturalnego flory i fauny. Konstytucja Namibii z 1990 r. promuje ochronę środowiska. W artykule 95 wskazuje, że źródłem dobrostanu obywateli jest ochrona środowiska naturalnego[3]. Państwo ma zapewnić zgodnie z wyżej wymienionym artykułem konstytucji:„utrzymanie ekosystemów, ochronę podstawowych procesów ekologicznych i biologicznej różnorodności Namibii oraz wykorzystanie żywych zasobów naturalnych z korzyścią dla wszystkich Namibijczyków, dla zarówno obecnych, jak i przyszłych pokoleń; w szczególności Rząd zapewni środki przeciwko dumpingowi lub recyklingowi zagranicznych odpadów nuklearnych i toksycznych na terytorium Namibii”.Tymczasem zwolennicy ochrony środowiska uruchomili kampanię #SavetheOkavangoDelta. Uważają oni, że Namibia musi poszukiwać odnawialnych źródeł energii zamiast paliw kopalnych. W dalszym ciągu organizowane są protesty.[1] Blackshire-Belay, C. (1992). German Imperialism in Africa: The Distorted Images of Cameroon, Namibia, Tanzania, and Togo. Journal of Black Studies, 23(2), 235-246.[2] ReconAfrica, https://reconafrica.com/about/[3] Konstytucja Namibii, 1990, Art. 95, https://www.constituteproject.org/constitution/Namibia_2010.pdf

Nota

“Powrócimy do Qhapak Ñan”. O nowej wizji Boliwii

05.02.2021

Pośród wielości newsów, które nie napawają optymizmem – a to z uwagi na pandemię chociażby, jedno wydarzenie staje się światłem w tunelu. Wybory prezydenckie w Boliwii i wygrana Luisa Arce dają nadzieję na optymistyczne postrzeganie historii nie tylko tego kraju, regionu, ale też globalnej zmiany. Luis Arce, lewicowy polityk jako nowy prezydent Boliwii złożył przysięgę przed Kongresem na początku listopada 2020. Arce jest byłym ministrem gospodarki w rządzie Moralesa.Ostatnie miesiące Boliwii charakteryzowały się walką o władzę i destabilizacją po odsunięciu od władzy Evo Moralesa, który musiał ubiegać się o azyl polityczny w Meksyku. Oczywiście go otrzymał, jakoże aktualny prezydent Meksyku – Andres Manuel López Obrador – podziela ideały walki z establishmentem, która dokonała się w Boliwii w okresie Moralesa (2006-2019). Wówczas została uchwalona Konstytucja w 2009 r., która w preambule odnosi się do dekolonizacji instytucji państwa oraz powrotu do ciągłości i tradycji kulturowej przed podbojem[1]. Nie wszystkim jednak podobały się nowe rządu. W 2019 r. doszło do puczu prawicowo-konserwatywnej części establishmentu. Doszło do odsunięcia Moralesa od władzy. Jednakże w warunkach silnego wzburzenia społecznego oraz w wyniku wyborów powraca do władzy partia Moralesa MAS („Ruch w stronę Socjalizmu”).Jednocześnie, osobą, która winna bardziej wzbudzać uwagę jest nowy wiceprezydent Boliwii – z grupy etnicznej aymara David Choquehuanca, który wygłosił płomienny w swej treści dyskurs o powrocie do korzeni – Qhapak Ñan, czyli o obraniu „szlachetnej droga integracji, drogi prawdy, drogi braterstwa, drogi jedności, drogi szacunku dla naszych władz, naszych sióstr, szacunku dla ognia, drogi szacunku dla deszcz, drogi szacunku dla naszych gór, drogi szacunku dla naszych rzek, drogi szacunku dla naszej matki ziemi, drogi szacunku dla suwerenności naszych narodów”[2].Choquehuanca odniósł się do życia w harmonii z „widzialną” częścią Matki Ziemi (Pachamama) oraz jej duchową (Pachakama). Wtedy nastąpi powstanie żywotnej energii, co stanowi źródlo rewolucyjnej zmiany do „modyfikowania naszej historii, materii i życia jako zbieżności siły – czacha-warmi.Nowy czas – komplementarności przeciwieństw – będzie podtrzymywany energią ayllu, czyli wspólnotą, konsensusem, horyzontalnością, uzupełniającymi się równowagami i wspólnym dobrem.Oby czas zmian nastąpił nie tylko w Boliwii, ale rychło w innych częściach globu.BibliografíaKonstytucja Boliwii (Plurinational State of Bolivia's Constitution of 2009), źródło: www.constituteproject.orgDavid Choquehuanca, 2020. El discurso de la posesión del vicepresidente David Choquehuanca, 8.11.2020 r., dostęp: https://www.la-razon.com/nacional/2020/11/08/lea-el-discurso-completo-de-la-posesion-del-vicepresidente-david-choquehuanca/[1] Konstytucja Boliwii (Plurinational State of Bolivia's Constitution of 2009), źródło: www.constituteproject.orgW preambule podkreśla się:„W starożytności powstawały góry, poruszały się rzeki i powstawały jeziora. Nasza Amazonia, nasze bagna, nasze wyżyny, nasze równiny i doliny były pokryte zielenią i kwiatami. Zaludniliśmy tę świętą Matkę Ziemię różnymi twarzami i od tego czasu zrozumieliśmy wielość, która istnieje we wszystkich rzeczach oraz w naszej różnorodności jako istot ludzkich i kultur (…)”.[2] David Choquehuanca, 2020. El discurso de la posesión del vicepresidente David Choquehuanca, 8.11.2020 r., dostęp: https://www.la-razon.com/nacional/2020/11/08/lea-el-discurso-completo-de-la-posesion-del-vicepresidente-david-choquehuanca/

Nota

Chile: Trybunał Konstytucyjny, cień dyktatury oraz subiektywna percepcja demokracji

23.10.2020

Instytucja Trybunału Konstytucyjnego (TK)[1] Chile przyciąga uwagę, bo jest ona tym wyznacznikiem przestrzegania państwa prawa – zwłaszcza po okresie dyktatury wojskowej Pinocheta, który po obalenia Salvadora Allende w zamachu stanu 11 września 1973 r., sprawował rządy do 1990 r. Jednakże „cień” dyktatury wciąż wywiera wpływ na przestrzeń społeczno-polityczną Chile.Wychodzenie z „cienia” historii wiąże się z nową rolą TK i wdrażania mechanizmów demokracji. W 2005 r. została opublikowana reforma TK[2], dzięki której Trybunał Konstytucyjny uzyskał dużo większe uprawnienia niż poprzednio – kontrola konstytucyjności ex ante i ex post dokonuje się od tego momentu tylko w TK. W tym celu rozpoznanie i orzeczenie o braku możliwości zastosowania środków odwoławczych przechodzi z Sądu Najwyższego do Trybunału Konstytucyjnego. Poza tym liczba członków TK została zwiększona z 7 do 10.Właśnie ubiegłego miesiąca, 11 września 2020 r. Chile obchodziło 47 rocznicę zamachu stanu – golpe del Estado. Pomimo powrotu do demokracji, Pinochet pozostał głównodowodzącym armii do 1998 r. Zmarł on w 2006 r., nie będąc za życia sądzonym za zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione podczas jego dyktatury.Jak wskazuje Latinobarometro z badania w 2018 r. wciąż blisko 40% Chilijczyków sądzi, że demokracja jest ustrojem z dużymi problemami. Wiele jeszcze czasu zapewne minie, gdy zmianom instytucjonalnym będzie towarzyszyło rzeczywiste poczucie pozbycia się bagażu autorytarnej przeszłości.